Nükleer güç reaktöründe, aynen termik santrallarda olduğu gibi elde edilen ısı ile sudan buhar; buharın türbinleri döndürmesinden ise elektrik enerjisi elde ediliyor. Ancak prensip olarak birbirine çok benzeseler de aralarında çok önemli farklar var. Nükleer santrallar, termik santrallarda olduğu gibi dışarı karbondioksit (CO2) ve kükürtdioksit (SO2) gibi çevreye zararlı gaz salmaz ve kül bırakmaz.

Nükleer santralların çalışma prensibi:

1- Reaktör: Reaktörde fisyon sonucu termik enerji açığa çıkar ve birinci devre suyunu ısıtır.

2- Buhar üreticisi: Birinci devredeki yüksek basınçlı ve enerjili su, ikinci devredeki suyu ısıtır.

3- Türbin: Oluşan buhar, türbini çalıştırarak elektrik üretir. Çıkan kullanılmış buhar yoğuşturucuya gider.

4- Yoğuşturucu: Türbinlerdeki kullanılmış buhar, soğuk üçüncü devre suyu tarafından yoğuşturularak buharlaştırıcıya gönderilir. Sistem bu döngü içerisinde sürekli devam eder.

NÜKLEER SANTRAL BİNASININ KESİTİ

Fisyonun oluşumu

Bir nötronun, uranyum gibi ağır bir element atomunun çekirdeğine çarparak yutulması, bunun sonucunda bu atomun kararsız hale gelerek daha küçük iki veya daha fazla farklı çekirdeğe bölünmesi reaksiyonuna fisyon denir. Çok büyük enerjiler açığa çıkaran iki tür nükleer reaksiyon vardır. Bunlar büyük atom çekirdeklerinin parçalanması (fisyon) veya küçük atom çekirdeklerinin birleşmesi (füzyon) reaksiyonlarıdır. Henüz füzyona dayalı bir nükleer reaktör yok. Güneş, füzyon yoluyla enerji üretmekte.

Türkiye'nin ilk nükleer santralı 2012'de devreye alınacak

Enerji Bakanlığı'nın hazırladığı 10 yıllık plana göre Türkiye'nin 165 milyar kilovatsaat olan yıllık elektrik tüketimi, her yıl ortalama yüzde 5 büyüme tahmini doğrultusunda 2012'de 200 milyar kilovatsaati aşacak. Su ve kömür gibi yerli kaynakların tamamı kullanılsa bile Türkiye, en az 40 milyar kilovatsaatlik açıkla karşı karşıya kalacak. Bu noktada iki alternatif öne çıkarken, ya doğalgaz ithalatı (2005 faturası 6 milyar dolar) artırılacak ya da nükleer santral devreye girecek.

Uranyumun serüveni

Uranyum, radyoaktif özelliği düşük olan bir elementtir. Reaktörde tepkimeye tabi tutulmadan önce lastik bir eldivenle bile tutulabilir. Günümüzde nükleer santrallarda yakıt olarak uranyumdioksit (UO2) tercih edilmektedir. UO2 önce toz haline getirilip sonra 1 cm çap ve yüksekliğinde küçük silindirler şeklinde sıkıştırılır. Daha sonra fırında pişirilerek seramik yakıt lokması haline getirilen bu silindirler 4 m uzunluğunda ince bir metal zarf içine yerleştirilerek yakıt çubukları elde edilir. Büyük bir reaktörde bu yakıt çubuklarından yaklaşık 50.000 tane vardır.

Kaynak: Zaman.com.tr