Kanser insanlığın tarihi kadar eski bir hastalıktır. Yapılan arkeolojik kazılarda binlerce yıl öncesi yaşamış insanlara ait kalıntılarda da kanserli dokulara rastlanmıştır. Ancak kanser hastalığının sıklığı insan uygarlığının gelişmesi ile birlikte artmış, özellikle insanların kırsal yaşamdan kentsel yaşama geçmeleri ve sanayi devrimi ile birlikte en yüksek değerlerine ulaşmıştır.

Kuşkusuz bu sıklık artışında süreçte tıptaki gelişmelere bağlı ortalama insan ömründeki uzamaların da katkısı vardır. Kanser hastalığı bugün kalp damar hastalkları ile birlikte erişkin nüfusta en sık ölüm nedenini oluşturmaktadır. Dünyada yılda 12-15 milyon yeni kanser vakası teşhis edilmekte buna yakın bir sayıdaki insan da bu hastalıktan dolayı kaybedilmektedir.

Kanser hastalığının tanınması ile birlikte insanoğlunun kanser hastalığı ile mücadelersi de başlamıştır. Kanser hastalığına karşı ilk geliştirilen tedavi şekli cerrahidir. Ameliyatla hastalıklı bölgenin çıkartılması ilkesine dayanan bu tedavi bugün de gelişen teknoloji ile birlikte kanser tedavisinde etkin olarak kullanılmaktadır. Ancak eski yıllarda kanserin olabildiğince geniş çevre doku ile çıkartılması ilkesi terk edilerek organ koruyucu yaklaşımlara ve olabildiğince az doku çıkartmaya yönelmiştir. Cerrahi sonrası hastalıkta görülen nüksler cerrahiye adjuvan tedavilerin gerekliliğini ortaya koymuştur. Bu konudaki ilk modern anlamdaki kanser tedavisi radyoterapinin kanser tedavisinde kullanımaya başlamıştır. Radyoterapi yıllar içinde gelişen teknik performansı ile bugün de kanser tedavisinde yeri ve önemini korumaktadır.